Srpska kinematografija je odvažna, emotivna, često duhovita i retko predvidiva. Njene priče odražavaju složenu istoriju zemlje, kulturni identitet, društvene promene i izuzetnu sposobnost da se humor pronađe čak i u teškim vremenima.
Njena priča počela je ubrzo nakon rođenja samog filma. Pokretne slike prvi put su prikazane publici u Beogradu 1896. godine, dok je Život i dela besmrtnog vožda Karađorđa, koji se smatra prvim srpskim igranim filmom, snimljen 1911. godine. Od tih pionirskih početaka, srpska kinematografija razvijala se kroz jugoslovenski period, zlatno doba partizanskih filmova i komedija, društveno angažovani Crni talas, turbulentnu produkciju devedesetih godina i stvaralaštvo nove generacije savremenih filmskih autora.
Filmovi nastali u Srbiji i nekadašnjoj Jugoslaviji osvajali su priznanja na festivalima u Kanu, Veneciji, Berlinu i drugim međunarodnim centrima filma. U zemlji su mnogi junaci, scene i replike iz kultnih ostvarenja postali deo svakodnevnog govora i kolektivnog sećanja.
Srbija danas spaja bogato filmsko nasleđe sa aktivnim festivalima, iskusnim filmskim ekipama, savremenim studijima i izuzetno raznovrsnim lokacijama za snimanje. Istorijske ulice, brutalističke gradske četvrti, planinske pruge, sela, tvrđave i netaknuti predeli nastavljaju da privlače domaće i međunarodne produkcije.
