Tradicije u Srbiji nisu sačuvane samo u muzejima, istorijskim zapisima i svečanim priredbama. Mnoge od njih i dalje predstavljaju deo svakodnevnog života – neguju se u porodičnim domovima, crkvama, selima, gradskim naseljima i zajednicama širom zemlje.
Najvidljivije su tokom verskih praznika, porodičnih proslava, venčanja, sezonskih okupljanja i važnih trenutaka u životu pojedinca. Pripremanje obrednog hleba, dočekivanje gostiju, okupljanje oko praznične trpeze, paljenje sveće u čast porodičnog sveca ili poštovanje običaja nasleđenih od predaka predstavljaju vezu između generacija.
Srpske tradicije razvijale su se kroz susret pravoslavnog hrišćanstva, starih slovenskih verovanja, regionalnih kultura, seoskog načina života i vekovnih dodira različitih zajednica. Zbog toga se isti praznik može obeležavati na različite načine, ne samo u različitim krajevima već i u različitim porodicama.
Pojedini običaji ostali su duboko povezani sa verom, dok su drugi pre svega postali porodični ili društveni događaji. Mnogi su se prilagodili savremenom načinu života, a da pritom nisu izgubili svoje osnovno značenje: okupljanje ljudi, poštovanje predaka, dočekivanje gostiju, obeležavanje smene godišnjih doba i jačanje osećaja pripadnosti.
